Áður en þú byrjar að lesa þessa færslu, ýttu á play hnappinn hér að neðan ;) smá mood tónlist ;D

Hleð tónlist..

Mér finnst það alveg æðislegt hvað tónlist fær mig til að muna hluti sem ég myndi annars ekkert muna eftir dags daglega.
Í hvert skipti sem ég heyri td. eitthvað lag af disknum Bleach með Nirvana man ég eftir þeim tíma þegar ég tók rútu hverja eða aðra hverja helgi til að hitta þáverandi kærustu mína hana Írisi Júlíu á Borgarnesi. Svo þegar ég heyri td. Unbreak my heart með Toni Braxton, þá man ég eftir Ingu í Grafarvoginum…

Flest öll, ef ekki öll lög af Smashing Pumpkins disknum Siamese Dream tengi ég við rútuferðir til Borgarnes, og ég sé svo skýrt í kollinum á mér þegar ég horfi út um rúðuna á rútunni og sé hvernig máninn leikur með ljósið sitt við Hafnarfjall rétt utan við Borgarnes. Var þá að hlusta á kassettu í gamla góða vasadiskóinu mínu.

Svo ef ég heyri lagið All by myself með Eric Carmen, þá man ég þegar ég var ca. 12 ára gamall, í „hjartarsorg“ þegar ég bjó í Breiðholtinu. Var þá í fyrsta skiptið svo hrifin af stelpu að ég var alveg handónýtur þegar hún vildi mig ekki. Vildi bara besta vin minn, þess vegna hékk hún svona mikið með mér.

Ástæðan fyrir þessari færslu er nú sú að akkúrat núna sit ég hérna og er að hlusta á gamla og góða, íslenska tónlist. Grafík heitir hljómsveitin og minningarnar af Grettisgötunni rigna yfir mig. Man td. þegar ég var með hlaupabóluna og mátti ekki fara út að leika með hinum krökkunum í snjónum, sat voða sár og svekktur í stofu glugganum og horfði út á hina krakkana leika sér. Man líka eftir bestu jólum í æskunni þaðan, merkilegt hvað allt er sætt og saklaust svona í æskuminningunum.

Svo ef ég heyri í dag td. The Whole World með Outkast, þá man ég eftir fyrstu vikunum okkar Kristínar saman á gömlu bláu Toyota druslunni sem hún átti (hún þrætir fyrir að Toyota sé drusla btw). Ef ég heyri svo lagið Lullaby með Lamb fæ ég alltaf óttarlega friðatilfinningu yfir líkama og sál. Bestu stundir síðustu 6 ára hafa flestar haft það sameiginlegt að það lag var í spilun. Ma. má nefna þegar börnin fæddust, þegar ég var að keyra með mömmu og tengdó að heiman niður á spítala og slíkt, þá var það lag fast á repeat í bílnum.

Það er skrítið að hugsa svona djúpt til baka í minninu, sjá hvað maður man eftir og hverju ekki. En nóg um það í bili =)

Ég er búinn að vera að forrita eins og brjálaður maður eins og áður sagði. Er að lifa í voninni að ég nái að ljúka þessu verkefni í þessari viku, sem væri frábært, því ég veit að kúnninn er farin að bíða spenntur eftir að fá síðuna/kerfið í hendurnar.

Annars er bara ein spurning sem mig langar að spyrja ykkur sem lesið þetta blogg mitt að.. telst það gay að straight karlmaður (non-metro gutti sko) vilji hafa ilmkerti logandi ? Hermann vill meina það að ég sé víst bara flaming núna =P