Eins og flestir vita þá fékk stelpan tvo gullfiska í afmælisgjöf núna um daginn, nema hvað að annar þeirra dó í dag.
Upphaflega ætluðum við bara að segja henni frá því en hún tók eftir því áður en við gátum sagt henni frá þessu og eftirfarandi samræða varð til:

Bylgja Rós: „Mamma… guli, svarti og hvíti fiskurinn er horfinn!“
Kristín: „Nú? er það?“
Bylgja Rós: „Jáhh! Hann er ekki þarna!“
Kristín: „Hefur hann ekki bara farið í frí eitthvert?“
Bylgja Rós: „Nei!! Fiskar fara EKKI í frí!“

Svo stuttu síðar kom hún til mín að segja mér frá því að fiskurinn væri ekki í fiskabúrinu:

Bylgja Rós: „Pabbi.. svarti, hvíti og guli fiskurinn er farinn!“
Ég: „Nú, hvert fór hann? Í frí eða?“
Bylgja Rós: „Nei, ég held hann sé bara dáinn og sé að fela sig undir steinunum!“ (eru sko steinar í botninum á fiskabúrinu).

Hvað á maður að segja við þessi kríli þegar svona kemur uppá ? =P
Nú hinsvegar er ég í panici hvort að hinn fari að gefa upp öndina líka eða ekki, búinn að hegða sér rosalega skringilega frá því um miðjan dag í dag… =/