Ef þú þarft að tengjast daglega við fleirri en einn netþjón/tölvu sem er með Linux eða Unix á sér, þá notar þú eflaust SSH (Secure SHell) til þess. Þessi færsla mín fjallar um það hvernig þú getur gert það, en án þess þó að vera beðin(n) um lykilorð í hvert skipti.

Fyrst af öllu þá geri ég ráð fyrir því að þú sért að keyra Ubuntu 9.04 og notir Gnome sem gluggaumhverfi. Það má vel vera að þetta muni virka á öðrum Linux/Unix kerfum og sé einungis háð því að þú sért í Gnome, en ég tek enga ábyrgð á því.

Fyrsta skrefið er kannski að útskýra hvað við ætlum að gera. Í fyrsta lagi ætlum við að búa til okkar eigin prívat RSA lykil (notaður við dulkóðun og til að auðkenna þig við þjóna) sem við bætum svo við á hverjum þjóni fyrir sig. Nú spyrja eflaust nokkrir, af hverju RSA en ekki DSA ? Nú, DSA dekkar bara upp að 1024 bita dulkóðun á móti því að RSA fer mikið hærra, eða alla leið í 8192 bita. Var leiðréttur af Helga félaga, DSA ræður víst við 3072bit frá og með í júní 2009 og RSA ræður í dag við um 16.384bit, sem er töluvert hærra en þær upplýsingar sem ég hafði þegar ég ritaði þessa færslu fyrst. Sjálfur er minn RSA lykill 4096 bitar og því frekar öruggur ;)

En áfram með kennsluna. Við byrjum á því að fara í Applications -> Accessories -> Passwords and Encryption Keys og þá ættirðu að stara á forritið sem er sýnt í myndinni hér til hægri (smellið á til að sjá stærri).

Þetta er það GUI tól sem þú getur notað til að búa til lykil (DSA og RSA), skráð hann til notkunnar í Gnome og meira að segja látið tólið setja lykla í notkun á þjónum og/eða öðrum vélum sem þú notar SSH til að tengjast.

Næsta skref er að fara í File -> New og velja þar Secure Shell Key og smella á Continue. Þá er þér boðið upp á nokkrar stillingar, undir Key Description er gott að setja eitthvað lýsandi nafn, td. notandi@vélarnafn, í mínu tilfelli á vélinni sem ég rita þessa færslu væri það arb@gaia. Undir Advanced key options er RSA sjálfvalið og 2048 bitar einnig sjálfvalið. Það er undir þér komið hvort þú viljir hækka bita töluna til að vera með tryggari lykil, en það tekur mikið lengur að búa til stærri lykla en þá litlu. Til samanburðar má minnast á það að á eðlilegu þráðlausu neti uppsettu af þjónustuveitanda er ekki nema 128 bita lykill notaður til að dulkóða sambandið ;) Sjálfur nota ég 4096 bita lykil og er sáttur með það.

Næsta skref þegar þú hefur lokið við þessar stillingar er að smella á Create and Set up og þá ættirðu að sjá þessa mynd, en því næst þarftu að gefa upp svokallað passphrase, þeas. lykilorð sem tryggir að bara þú ein(n) getir notað þennan lykil. Gott er að hafa þetta lykilorð eins flókið og mögulegt er og að nota eitthvað sem engin getur giskað upp á. Sjálfur er ég með yfir 50 stafi í mínu lykilorði ;)

Næsta skjámynd sem ætti að taka á móti þér er þessi hér til hægri. En hún er að biðja þig um hostname (URL) á þann þjón/vél sem þú vilt setja þennan lykil upp á, ásamt notandanum þínum á þeim þjóni/vél. Segjum td. að þú sért með þjón innan hús á netinu 192.168.1.x og þjónninn þinn sé x.x.x.19 þá myndirðu setja inn í Computer Name reitinn: 192.168.1.19 og svo notandanafnið þitt á þeirri vél í Login Name.

Þá ætti nú allt að vera komið. Ef þú opnar skel núna (td. Gnome-Terminal) og gefur skipunina ssh 192.168.1.19 ættirðu að fá upp ósk um lykilorð(passphrase) fyrir lykilinn sem við bjuggum til, þið sláið hann inn og hakið við að láta aflæsa þessum lykli þegar þú innskráir þig í Gnome.

Nú ættirðu aldrei að verða spurð(ur) um lykilorð aftur við þá þjóna sem þú setur lykilinn upp á. Ef þú vilt setja upp þennan lykil á fleirri þjóna (óháð stýrikerfis) er nóg að fara inn í Applications -> Accessories -> Passwords and Encryption Keys, á yfirlitsmyndinni hægrismella á lykilinn sem þú vilt vinna með og velja úr valmyndinni sem kemur upp Configure Key for Secure Shell (sjá mynd) og þá ertu aftur komin á ofangreinda mynd.

Ég ætla að vona að þetta komi fólki til góðs og ef einhverjar spurningar vakna, ekki hika við að nota mótsvörin við þessari færslu =)