Ég byrjaði mitt linux líf á að nota Gentoo fyrir ó-svo mörgum árum síðan, Gentoo var ekki komið með almennilegt útgáfu númer þegar ég fiktaði fyrst í því, ég hafði jú fiktað við FreeBSD fyrir það og örlítið í Red Hat (man ekki hvaða útgáfu þó) en það var ekkert af ráði. Eftir að ég gafst loksins upp á Gentoo og því endalausa compile’i sem því fylgir fór ég í Debian, þar sem ég var í þó nokkurn tíma. En þegar mér fór að leiðast hve lengi forrit og stuðningur var að koma inn í kerfið ákvað ég að prófa annað kerfi byggt á Debian, nánar tiltekið Ubuntu.
Þetta var þegar Ubuntu var í útgáfu 8.x (2008) og ég hélst lengi vel í því kerfi.. Það var ekki fyrr en þeir kynntu sinn eigin gluggastjóra (DM) sem þeir kalla Unity að ég fór að fá bakþanka þar sem ég er mikill aðdáandi Gnome 3. Canonical, fyrirtækið sem stendur á bakvið Ubuntu, gaf það út að þeir ætluðu ekki að styðja Gnome 3 þar sem þeirra stjóri Unity notar lib og annað eins frá Gnome 2. Ef þeir ættu að styðja Gnome 3 (Gnome Shell) þá myndu þeir brjóta kerfið.
Þegar þarna kemur að er árið orðið 2011 og Ubuntu 11.04 var tiltörulega ný komið út, ég fór að huga að nýju kerfi til að taka við af Ubuntu.
Sem gamall nörri með skrítinn smekk hafði ég prófað hin ýmsu kerfi og varla litist á neitt. RPM kerfin svokölluðu, þám. CentOS, Fedora og Red Hat, voru kerfi sem ég hafði prófað með vissu millibili en mér líkaði aldrei við þau á neinn máta. Fedora hafði ég prófað td. útgáfur 13 og 14 sem mér þóttu bara hreint út sagt hræðilegar. Ég er ekkert viss í dag hvað það var sem lét mig hafa þessa skoðun á kerfinu en mig grunar sterklega að hatur mitt á yum (pakkastjóra Fedora) hafi ráðið þar nokkuð miklu.
Þegar ég var alveg að gefast upp á Ubuntu nú síðla sumar ákvað ég að prófa Fedora 15, þar sem ég sá að þeir voru þeir fyrstu sem notuðu Gnome 3 í útgáfu af sinni Linux útgáfu. Ég setti það upp og viti menn, mér leið strax vel.. Kerfið sem ég hafði séð í den var ekkert líkt því sem ég sá fyrir framan mig. Það sem ég sá þarna var fágað og slípað, mér leið strax æðislega og ég fann strax hve mikið létti á mér að nota þessa vél, bara við það að skipta úr Ubuntu í Fedora. Ætli ég geti ekki lýst þessu best með að bera þessa reynslu saman við það þegar ég fór úr Windows vinnuumhverfinu með CS3/4 pakkana og yfir í MacOS X. Munurinn þar var svakalegur, allt í einu var ekkert fyrir manni og manni leið vel, vefhönnun hjá mér stökk upp á við í gæðum og hugmyndaflugið fékk loksins lausan tauminn.
Í Linux hefur mér alltaf liðið vel, ég er öðruvísi, ég hef aldrei neitað því ;) En núna finnst mér ég loksins eiga heimili með Fedora, þetta er svolítið skrítið að útskýra en þeir vita hvað ég á við sem hafa upplifað þetta sama. Nördinn í mér hefur í nægu að fikta og skoða meðan hinn parturinn af mér, þú veist.. þessi sem vill að allt virki óháð því hvernig skapi maður er í, er í skýjunum. Í Fedora virkar td. þráðlausa kortið mitt án þess að vera með derring, í Ubuntu var það svaðaleg flækja að koma því í gang hvað þá að fá það til að virka sem skyldi. Meira að segja ATi kortið í fartölvunni hjá mér virkar betur á Fedora en á Ubuntu og þá er nú mikið sagt. Ubuntu var nú oftast nær mjög duglegt við að koma ATi og NVidia driverum inn en núna finnst mér Fedora vera með mikla yfirburði yfir Ubuntu.
Ég er ekki að segja að hver sem er eigi að vera með Fedora, Ubuntu, Gentoo eða Windows ef út í það er farið.. ég er ekki einn af þessum guttum sem segir að þú verðir þetta eða verðir hitt.. Ég segi bara, ef þú þorir, vilt og getur, þá er um að gera að fikta, prófa og kynnast, því án þess að skoða í kring um þig veistu aldrei hvort þú sért heima..





